دیجی لند | اخبار دنیای دیجیتال اخبار دیجیتال | اخبار فن آوری

عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو مشخص شد

عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو معلوم شد

در باره علم و دانش خبری پخش شده مبنی بر این که:

سیاره کوتوله پلوتو، یک توده منجمد و بسیار باورنکردنی بوده که دمای سطح آن بسیار پایین است. اکنون محققان عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو را کشف کرده‌اند.

وقتی که در سال ۲۰۱۵، فضاپیمای افق‌ های نو (New Horizons) به سیاره کوتوله پلوتو رسید، ماهیت عجیبی را از آن آشکار تولید: پلوتو یک توده منحمد است؛ پدیده‌ای که تا به امروز شرح قابل قبولی برای آن نبود.

محققان اعتقاد دارند که سیاره پلوتو یک اقیانوس پایین سطحی را در درون خود قرار داده است. این سیاره، بدون هیچ دلیل واضح و روشنی، از خود اشعه ایکس پخش می‌کند. وقتی که فضاپیمای افق‌های نو، دمای سیاره کوتوله را اندازه‌ گرفت، محققان شوکه شدند! سیاره پلوتو جهانی بسیار سرد است؛ سردتر از آن چیزی که پیش‌بینی می‌شد.

ابزرهای زمین شناسی، دمای سیاره پلوتو را تقریبا منفی ۱۷۳ درجه سانتی‌گراد پیش‌بینی کرده بودند. با اینحال ماموریت فضاپیمای افق‌های نو نشان داد که دمای این توده یخی، چیزی تقریبا منفی ۲۰۱ درجه سانتی‌گراد است. این یافته‌ها، پرسش‌های بسیاری را برای محققان مطرح کرد که تا به امروز جواب روشنی برای آن‌ها نبود.

پلوتو دلیل شد که تصور حال حاضر انسان از سردترین نقطه موجود بر روی زمین، با مساله پیچیده‌ای رو به رو شود. در سال ۲۰۱۳، دانش پژوهان اعلام کردند که ماهواره آژانس فضایی ناسا، دمای بخشی از قطب جنوب را با مقدار منفی ۹۳.۲ درجه سانتی‌گراد اندازه‌گیری کرده است. در این دما، انسان تنها ۳ دقیقه تداوم می‌آورد!

سیاره پلوتو یک جهان بسیار سرد است. این سیاره کوتوله در مدار بیرونی منظومه شمسی بنا شده و نزدیک به ۵.۹ میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله دارد. سیاره زمین، ۴۰ برابر درمقایسه با این فاصله به خورشید نزدیک‌تر است.

سیاره پلوتو جرم کم و گرانش ضعیفی دارد. این امر باعث می‌شود که این سیاره فاقد فشار قوی باشد و اتمسفر آن در فضا از دست برود. چی ژانگ (Xi Zhang) با اسم دانشمند علوم سیاره‌ای در دانشگاه کالیفرنیا (University of California)، پیش‌بینی می‌کند که خصوصیت‌های جوی این سیاره باعث شده که سرمای بسیار فراوانی در آن حاکم باشد.

سیاره کوتوله پلوتو، آن‌چنان هم در فاصله دوردستی واقع نشده که تمامی عنصر های شیمیایی آن از نور خورشید محروم باشند. دانش پژوهان بر این باورند که اشعه ماورای بنفش خورشید، توانایی دارد نیتروژن، متان و عده ای دیگر از گازهای موجود در اتمسفر پلوتو را در هم شکسته و غباری از ذرات جامد را ایجاد کند. با شرایطی که در عکس ها ارسالی ماموریت‌ افق‌های نو مشاهده شد، ذرات بسیاری در اتمسفر پلوتو وجود دارند که ماهیت حقیقی آن‌ها هنوز واضح نیست.

محققان چندی قبل موفق به کشف یافته‌های تازه ای شده‌اند که عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو را شرح می‌دهد. ذرات موجود در اتمسفر سیاره پلوتو به حدی غلیظ است که بخش اعظمی از تابش‌های خورشیدی را جذب می‌کند و شرایط پیچیده‌ای را برای اتمسفر این سیاره پدید می‌آورد.

هنوز جزئیات دقیقی از ترکیبات این توده باورنکردنی واضح نیست؛ با اینحال محققان پیش‌بینی می‌کنند که این مه غلیط در فاصله چند صد کیلومتری جو پلوتو شروع به شکل‌گیری کرده و زنجیره بزرگ‌تری را ایجاد می‌کند. ماموریت افق‌های نو، یک لایه ضخیم از این ذرات هیدروکربنی را کشف کردند که تولین (Tholin) اسم داشته و قسمت‌هایی ازسطح سیاره پلوتو را به رنگ قرمز درآورده است.

نکته مهم اینکه ذرات ذکر شده، اندازه بسیار بزرگ‌تری درمقایسه با مولکول‌های گاز دارند. این مسئله توانایی این ذرات برای گسترش یا کاهش دمای سیاره پلوتو را گسترش می‌دهد. محققان با نمونه‌سازی انتقال حرارت، عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو را واضح کردند. این ذرات، قادرند انرژی خورشید را جذب کرده و از نو آن را به فضا پرتاب کنند. این روند، درست شبیه به با سیستم تعریق در بدن انسان است که گرما را از بدن دور می‌کند.

فرضیه‌های قبلی، گازهای هیدروژن سیانید را با اسم عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو معرفی می‌کرد. با این وجود باید توجه داشت که بخار آب نیز می‌تواند در مسیر سرمای این سیاره نقش داشته باشد. با این وجود براسی رسیدن به چنین دمایی، مقادیر بسیار فراوانی از بخار آب نیاز است که همین مسئله، این احتمال را رد می‌کند.

رابرت وست (Robert West) با اسم یکی از کارشناسان آزمایشگاه پیشرانش جت در موسسه تکنولوژی کالیفرنیا (Caltech)، عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو را یک پدیده قابل توجه توصیف کرد. نمونه‌سازی محققان نشان داد که سیاره پلوتو، سیگنال‌های گرمایشی را در طیف مادون قرمز پخش می‌کند. فضاپیمای افق‌های نو، فاقد ابزارهای مربوطه برای اندازه‌گیری این مقادیر بود و این مسئله باعث شد که عامل سرمای بسیار زیاد در سیاره پلوتو به شکلی ناشناخته باقی بماند.

محققان پیش‌بینی می‌کنند که همزمان با فرا رسیدن لحظه راه‌اندازی تلسکوپ جیمز وب در سال ۲۰۱۹، یقینا جواب این سوالات به طرز قطعی به دست خواهد آمد؛ از آنجاییکه تلسکوپ فضایی جیمز وب، بهترین تلسکوپ ساخته شده به دست انسان است و می‌تواند حرارت بازتابی از سیاره پلوتو به محیط اطراف را به طرز دقیق مورد سنجش قرار دهد.

امیدواریم اخبار علم و دانش ما مورد استقبال شما قرار گرفته است. با پخش این مقاله دوستان خود را از این خبر جالب با خبر کنید.

منبع